Dubrownik perła Adriatyku

 W Dubrowniku - niekwestionowanej perle Adriatyku - byłam dwa razy, pierwszy raz będąc w 2013 roku na objeździe po Bałkanach [ tu] kolejny, gdy następnym razem stacjonarnie wypoczywałam na Półwyspie Peljesac [tu]. Pierwszy raz ujrzałam go z góry i ten widok na zawsze zapadł mi w pamięci. Miałam Dubrownik u stóp, morze aż po horyzont i parę godzin na zwiedzanie. Gdzie mieści się taki super punkt widokowy? Na górze Srd, czyli fragmencie Gór Dynarskich, ma wysokość 412 m. liczonych od samego morza. To jest miejsce do którego można wjechać samochodem, wjechać kolejką linową lub wejść pieszo. Na szczycie wzgórza znajduje się też wieża widokowa, restauracja, sklep z pamiątkami, pozostałości murów obronnych oraz muzeum, które prezentuje historię Dubrownika. Miejsce to też ma swoje drugie oblicze. W zniszczonej twierdzy Marmonta możemy zapoznać się z ekspozycją dotyczącą ostatniego ataku na to jedno z najpiękniejszych miast świata … o tyle wymowną, że atakujący Serbowie mieli miasto z tego szczytu wystawione „jak na patelni”.

 Wjazd od strony miejscowości Bosanka na górę Srd jest stromy i wąski.

 Góra Srđ jest nie tylko piękna pod względem krajobrazu, ale także bogata w historię i znaczenie kulturowe. Na jej szczycie znajduje się fort zbudowany w czasie wojen napoleońskich, w którym mieści się muzeum wojskowe. Prezentuje historię Dubrownika z czasów wojny domowej  lat 90. XX w. Podczas najbardziej zaciętych walk w 1991 r. Fort Imperial został w dużej części zniszczony i spalony.

Wielki kamienny krzyż na wzgórzu Srđ został wzniesiony w 1935 r., na pamiątkę 1900 rocznicy śmierci Chrystusa na krzyżu. W czasie wojny domowej (1991–1995) od października 1991 r. do maja 1992 r. trwała blokada i intensywny ostrzał Dubrownika, w czasie którego krzyż został zburzony. Stojący obecnie na wzgórzu krzyż pochodzi z 1997 r. 

W czasie wojen w byłej Jugosławii stała się miejscem ciężkich walk, co pozostawiło ślady w historii miejsca. 

 

Fort św. Jana i Stary Port

 Z góry doskonale widać jak Starówkę otaczają olbrzymie mury obronne, dzięki którym Dubrownik nigdy nie został zdobyty w bezpośredniej walce (nawet w 1991 r.) ani zniszczone przez siły przyrody jak wielkie trzęsienie ziemi w 1667 r.  Pięknie się prezentuje panorama miasta z morzem czerwonych dachówek i błękitny Adriatyk z wyspą Lokrum.

Na parkingu zobaczymy taką kolekcję.

Na zboczu góry Srđ znajduje się droga krzyżowa. Droga ta jest nie tylko duchowym szlakiem, ale także atrakcją turystyczną z pięknymi widokami. Składa się z 14 różnie wykonanych stacji, które przedstawiają sceny pasyjne.  

 

Droga wymaga nieco wysiłku w upalny dzień. Zeszliśmy zygzakowatym spacerkiem wzdłuż niej zdobywać mury Dubrownika, 

 

pić wodę z fontanny Onufrego, gubić się w niezliczonych uliczkach, ślizgać po wypolerowanym bruku i słuchać rozbrzmiewającego się zewsząd języka polskiego.

Stacja drogi krzyżowej na zboczu Srd 

 

 

 

Warto dodać, że ze zboczy góry Srđ - co krok - rozciąga się spektakularna panorama Dubrownika. 

 

 

 

Zachwycają czerwone dachy domów, średniowieczne mury obronne oraz charakterystyczne zabytki, takie jak Katedra Wniebowzięcia NMP, kościół św. Błażeja czy Pałac Rektorów. Patrząc na nie z różnej wysokości dostrzega się znacznie więcej szczegółów. 

 

 

Baszta Minceta z XIV i XV w. jest najwyższym punktem systemu fortyfikacji

Słynne Mury mają prawie 1,5 km. długości, a w niektórych miejscach ich wysokość sięga ok. 25 m. Umocnienia murów stanowią 12 kwadratowych i 3 okrągłe wieże obronne, 5 bastionów, twierdza Św. Jana oraz forty Lovrijenac od zachodu i Revelin od wschodu.

mury nad murami

 Od strony zachodniej na starówkę prowadzi imponująca brama Pile. Wiedzie do niej kamienny most z XV w. oraz drewniany most zwodzony. Wokół rosną drzewa pomarańczowe i cytrynowe. Nad bramą umieszczono posąg patrona miasta, św. Błażeja (sv. Vlaho), wykonany w 1922 r. przez wybitnego chorwackiego rzeźbiarza Ivana Meštrovicia.

Gdy na wzgórzu byłam raz, to tą bramą wchodziłam już kilkakrotnie. 

Brama Pile to najstarsze i początkowo, tuż po założeniu Dubrownika, jedyne wejście do miasta, przez które odbywał się praktycznie cały ruch lądowy. Brama prezentuje się bardzo okazale i można sobie wyobrazić jak wielkie wrażenie robiła też w przeszłości.

 

 Wielka Fontanna Onofria, nazywana też Wielką Studnią Onofria

Jest to okrągła, dosyć spora budowla, którą w 1438 r. wzniósł Onofrio di Giordano della Cava, żeby uczcić zakończenie budowy wodociągu, dostarczającego miastu wodę ze źródeł rzeki Dubrovački, odległych o 12 km.

opodal Bramy Pile na dziedzińcu Klasztoru Klarysek

Pierwotnie była bardzo bogato zdobiona, ale po trzęsieniu ziemi w XVII w. uległa zniszczeniu i do dzisiaj zachowało się jedynie 16 rzeźbionych masek, z ust których wypływa woda.

 

Początek Stradun, po lewej portal franciszkański

 

"Na Stradunie żyje, bo nie jest to ulica, a świat cały!"

Dalej wędrujemy po ulicy Placa (Stradun), biegnącej przez środek Starego Gradu i jej słynny bruk. Ów słynny deptak stanowi główną arterię miasta, ponieważ łączy wiele ważnych miejsc, takich jak Katedra p. w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (Katedrala Uznesenja Blažene Djevice Marije), Klasztor Franciszkanów, Pałac Sponza i Wieżę Zegarową. Co ważne łączy ona dwie główne bramy: zachodnią – Pile i wschodnią – Ploće. Od zawsze było to miejsce spotkań czysto towarzyskich czy świętowania najważniejszych wydarzeń. Stąd też i dawna, oficjalna nazwa tej promenady Placa – “Plate Communis”.

 

Skąd zatem nazwa Stradun, skoro według kamiennych tablic na murach domów adresem mieszkańców jest Placa?

Wszystko przez złośliwość Wenecjan, dla których szerokość Straduna była absolutnie niezrozumiała i dla nich było to pogardliwe “stradone” – uliczysko.

 

I faktycznie, jeśli wyobrazicie sobie ciasnotę średniowiecznych miast – twierdz, dla których przestrzeń chroniona przez mury miejskie była na wagę złota, to dubrownickie marnotrawstwo wydawało się dziwolągiem. Po co komu w środku miasta autostrada, skoro osioł, nawet objuczony zmieści się łatwo w przesmyku o szerokości otwartych, ludzkich ramion?/https://dubrownikprzewodnik.com/

 

 

Kolumna Rolanda

Kolumna Rolanda (chorw. Orlandov stup) znajduje się na placu Luža. Kolumna powstała w 1419 r. według projektu lombardzkiego rzeźbiarza Bonnino di Jacopo. Miała symbolizować polityczną i ekonomiczną niezależność Dubrownika od Republiki Weneckiej.

 Średniowieczne stare miasto zostało w całości wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Wrażenie robi gotycko-renesansowy Pałac Sponza, który został zbudowany w XVI w. Jest jednym z nielicznych budynków, które zachowały się po trzęsieniu ziemi w 1667 r. Na przestrzeni wieków pełnił funkcję m.in. skarbca, zbrojowni, banku i szkoły. Obecnie mieści się tu miejskie archiwum i przestrzeń wystawiennicza.

 

 

 Nad głównym placem Luza góruje Wieża Zegarowa z 1444 roku, wysoka na 31 m. Skomplikowany zegar astronomiczny ma szereg wskazówek, z których jedna pokazuje godziny, a pozostałe – fazy księżyca.

 

 

  

Nie ma natomiast wskazówki minutowej, co jest typowe dla Chorwatów żyjących „polako, polako”, czyli powoli, powoli, nie odmierzając minut. Co godzina ożywają figurki z brązu, które uderzają w dzwon. Obracająca się szarozłota kula pokazuje fazy księżyca. /https://poznaj-swiat.pl/

 

 

Wieża jest wspaniałym przykładem architektury renesansowej.

 Obok wieży znajduje się dawna siedziba Straży Miejskiej, w której rezydował dowódca sił zbrojnych Dubrownika. Budynek wykonano w stylu gotyckim, natomiast jego barokowy portal zaprojektował Wenecjanin Marino Gropelli. 

 

 

 

Tu też obok owego portalu zobaczymy ładną Małą Studnie Onofria.

 

Ledwie parę kroków obok:  Pałac Rektorów to dawna, niezwykle piękna siedziba Małej Rady, która wspólnie z Dużą Radą i Radą Uproszonych stanowiły demokratycznie wybierany rząd Republiki Raguzy, zwanej Republiką Dubrownicką.

 

 

 

 Budynek jest przepiękny w weneckim stylu.

 

Katedra p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (Katedrala Uznesenja Blažene Djevice Marije)  zbudowano w stylu barokowym w latach 1671-1713. Powstała ona w miejscu wcześniejszych kościołów, których korzenie sięgają VII wieku. 

 

Jak głosi legenda, pierwszą świątynię sfinansował król angielski, Ryszard Lwie Serce, który ocalał z morskiej katastrofy na pobliskiej wyspie Lokrum. Badania archeologiczne wskazują nie co inną historie. Bezpośrednio przed barokową katedrą była bazylika bizantyjska.  W głównym ołtarzu znajduje się obraz „Wniebowzięcie Maryi” pędzla Tycjana. W skarbcu kościoła przechowywane są 182 relikwie, w tym szczątki patrona Dubrownika, św. Błażeja. Wspaniały, barokowy kościół z pięknie zdobionym wnętrzem. Jego kopuła góruje ponad zabudową i jest dobrym punktem orientacyjnym, widocznym zarówno z murów, jak i z okolicznych punktów widokowych.

 W katedrze w Dubrowniku można obejrzeć m.in, obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem w srebrnej sukience. Jest to obraz uznawany za cudowny, znajdujący się w lewej nawie świątyni,

 

Kościół św. Błażeja powstał w XIV w. Nie zachował się w pierwotnym kształcie – był wielokrotnie niszczony przez trzęsienia ziemi i pożary, a następnie odbudowywany zgodnie z ówczesnymi trendami w architekturze. Obecnie jest budowlą barokową, która swoją formę zawdzięcza odbudowie po pożarze przeprowadzonej w latach 1706-1715 przez włoskiego mistrza budowlanego, Marina Gropellego. Najstarszym zachowanym elementem świątyni jest XV-wieczna figura św. Błażeja, ulokowana obok marmurowego ołtarza głównego.
 

Schody do kościoła Św. Ignacego w Dubrowniku to słynne Schody Jezuickie (Jezuitske stube). Prowadzą one z placu Gundulića na szczyt wzgórza, gdzie znajduje się barokowy kościół Św. Ignacego.

 

 

Kościół św. Ignacego w Dubrowniku jest jednonawowy, z bocznymi kaplicami i półkolistą podzieloną absydą, ozdobioną wspaniałymi barokowymi freskami ze scenami z życia św. Ignacego de Loyoli namalowanymi przez Gaetano Garcia. Freski idealnie pasują do atmosfery kościoła i na pierwszy rzut oka zapierają dech w piersiach. W dzwonnicy kościoła znajduje się najstarszy dzwon w Dubrowniku, odlany w 1355 roku przez Wiwencjasza i jego syna Viatora. Pod kątem prostym do frontonu kościoła św. Ignacego pochyla się budynek kolegium jezuickiego zbudowany według projektów Ranjiny i Canali.

 

 

 

imponujące barokowe schody

Serbska Cerkiew Prawosławna Zwiastowania. Zbudowana w 1877 roku, jest jedyną cerkwią prawosławną w Starym Mieście.

 

 Mieści cenną kolekcję ikon i relikwii datowanych od XV do XIX wieku. Cerkiew została uszkodzona podczas oblężenia Dubrownika w latach 90. XX wieku, ale została gruntownie odrestaurowana w 2009 roku.

 Detale, zaułki i wąskie uliczki zachwycają.

 

 Plaża jest dość specyficzna, to skała po drugiej stronie muru, 

 

 

 

na części kaskadowo ulokowała się kawiarnia,

 

 

 

 

 a poniżej śmiałkowie kąpieli i skoków.

Fort św. Jana (Sveti Ivan) znajduję się po południowej stronie portu. Powstał z XIV-wiecznej wieży, która przez wieki była umacniana i rozbudowywana. Z tego powodu fort nazywany jest także Wieżą Mulo.

Fort św. Jana od strony portu

  Obecnie znajduje się w nim Muzeum Morskie i Akwarium.

 

Obszar Starego Portu wyznaczają dwa falochrony: Porporela, wychodzący w głąb morza przed Twierdzą św. Jana oraz Kaše, przebiegający prostopadle do portu. Przed powstaniem falochronu Kaše na noc port zamykano przed obcymi statkami łańcuchem łączącym Twierdzę św. Jana i Wieżę św. Łukasza.

 

 A wieczorem

Plac Luža, Katedra, ulica Pred Dvorom i błysk bruku

 

 

 

 

 Zaś na zachód słońca można wrócić kolejką na Górę Srd. Z tego punktu widokowego można podziwiać zachody słońca, które malują niebo na różne odcienie, a cała sceneria staje się jeszcze bardziej magiczna. 

archipelag Wysp Elafickich

 

 

 

 

 

 

Jeżeli szukasz wiadomości o Bałkanach - zapraszam do innych moich wpisów 

O chorwackim Półwyspie Peljesac  znajdziesz szczegółowe wiadomości - tu

O wyspie Korčula zwanej małym Dubrownikiem znajdziesz szczegółowe wiadomości - tu

O Bocce Kotorskiej znajdziesz szczegółowe wiadomości - tu 

O Bośni i Hercegowinie  znajdziesz szczegółowe wiadomości - tu

O górskiej kolejce wąskotorowej na granicy Serbii i Bośni znajdziesz wiadomości - tu

O wyprawie po Bałkanach - tu